Jan 2, 2015

Mostari - Bir Köprü Bekçisinin Günlüğü | Gündüz Vassaf

Kitabın Adı: Mostari - Bir Köprü Bekçisinin Günlüğü
Yazar: Gündüz Vassaf (Türkiye)
Sayfa Sayısı: 368
Yayınevi: Yapı Kredi Yayınları (2013)
Değerlendirmem: %96 - Harikulade
Ben bu kitabı okurken...: ... ağzım bir karış açık kaldı. Güzel bir kitap okuyacağımı biliyordum ama bu kadarını beklemiyordum.

NEDEN BU KİTAP?
Goodreads'de uzun zamandır pasif üyesi olduğum, 2015'te okumalarına daha sık katılmayı hedeflediğim Turkish Reading Challenges adında bir grup var. (Goodreads'i İngilizce olduğu için kullanmayanlar için önceden belirteyim. Bu gruptaki tüm yazışmalar Türkçe. Ancak goodreads'in genel kullanımı için ihtiyaç duyacağınız tüm komutlar yine İngilizce.) Bu grupta her ay Türk edebiyatından kitaplar oylanıyor ve en çok oy alan kitaplar okunup tartışılıyor. Grubun amacı hem Türk Edebiyatı'ndan mümkün olduğunca fazla kitap okumak, hem de Goodreads veritabanına kayıtlı Türk Edebiyatı'na ait kitap sayısını arttırmak. Bu kitap da benim bu grubu keşfettiğim zaman (sanırım 2013 yılının ortalarıydı) grubun bir sonraki ay okumaya niyetlendiği kitaptı. Hatta diğer kitap da Murat Menteş'ten Ruhi Mücerret'ti. Ben bu 2 kitabı da o zaman hemen almıştım ama şu an hatırlayamadığım sebeplerden okumalara katılamamıştım. Mostari'yi Kasım 2014'te Güz Okuma Şenliği'nin deneme kategorisi için okudum sonunda ama Ruhi Mücerret halen beklemede.

Turkish Reading Challenges grubunda 2015 için kendinize Türk edebiyatına ilişkin okuma hedefi koyabiliyorsunuz. Benim 2014'te okuduğum 92 kitabın 29'u Türk edebiyatındanmış. 2015 hedefim ise toplamda 100 kitap okumak. Bunun da 35'inin Türk edebiyatından olmasını hedefliyorum.

2015 yılında Turkish Reading Challenges grubu hem Türk hem dünya edebiyatından eserler okumaya karar verdi bu arada. İlgilenenler için Ocak ayı için seçilen kitaplar Orhan Pamuk'tan Kafamda Bir Tuhaflık ve Harper Lee'den Bülbülü Öldürmek. Şubat ayı için şu an öneri toplama süreci devam ediyor. Önerilerinizi Türk Edebiyatı için buradan, dünya edebiyatı için de buradan yazabilirsiniz. 8 Ocak'a kadar adaylar belirlenip, sonra da Şubat ayı için oylama yapılacak.

KONUSU (ARKA KAPAKTAN):
Yazar ve psikolog Gündüz Vassaf’ın Mostari - Bir Köprü Bekçisinin Günlüğü kitabının macerası, Birleşmiş Milletler Barış Gücü’nde çalışırken Bosna’da yaşayan kuzeninin Gündüz Vassaf'a Mostar’daki evinde kalabileceğini söylemesiyle başlar. Mostar’a varışının ertesi günü, dünyanın dört tarafından gelen herkes gibi Vassaf da evrensel ününe savaş acıları eklenmiş Mostar Köprüsü’nün yolunu tutar, yanında taşıdığı küçük defterini çıkarıp bir kaç gözlemini yazar. Hava kararmaya başladığında, elinde kalemi, Köprü duvarının üstünde defteri, kendini de dönüştürecek bir alemin beklenmedik yolculuğuna çıkar. Anı olarak yazmaya başladığı notları bir köprü bekçisinin nöbet defterine dönüşür.

DEĞERLENDİRMEM:
Blogumda şenlik ve blog turu yayınlarına ağırlık verip kendi kitap yorumlarımı yavaşlattığım bir dönemden çıkmaya çalışırken yeni seneye 2014'te en sevdiğim ve beni en çok etkileyen kitap hangisiyse onun yorumuyla başlayayım dedim. 2014'te okuduklarım arasında ise "Mostari - Bir Köprü Bekçisin Günlüğü" listemde tüm asaletiyle en tepede yer alıyordu.

Türü kapağında deneme olarak geçtiği için ve eşimin bir arkadaşının "Gündüz Vassaf anlaşılması güç bir yazardır" demiş olması nedeniyle neredeyse 1,5 sene kütüphanemde okunmayı bekledi sessizce bu dev eser. Okumaya başladıktan sonra ise hiç bitmesin istedim.

Köprünün bir o başında bir bu başında beklerken serbest çağrışımla Gündüz Vassaf'ın hatırladıkları, betimlemeleri, gözlemleri, notları o kadar güzeldi ki... Kısa kısa cümlelerle okuyucuyu uzun uzun düşündüren, yalın cümlelere yoğun anlamlar yükleyen o kadar güzel bir anlatım tarzı var ki bu kitabın mutlaka okumanızı öneriyorum. Kütüphanemde kendisine şık bir yer edinen, defalarca okuyacağım şahane bir kitap Mostari. Şiirsel bir anlatımı olan, okuyucuya kendisini o köprünün başında hissettiren dev bir eser özetle. Bu kadar övgünün üzerine beni en çok etkileyen pek çok kısımdan birine ait kısa bir alıntıyla sizleri başbaşa bırakıyorum.

“Hakem düdüğüyle biten futbol maçı gibi, sabah saat tam 11’de bitmiş 1. Dünya Savaşı.
Bir İngiliz askerinin günlüğünden:
“Onuncu saatin son saniyesinde ateş kesildi. Bir Alman askeri savaşın son dakikasına kadar İngiliz cephesini makinelisiyle taradı. Saatin dolmasıyla siperinden dışarı tırmandı. Miğferini çıkardı. Yıllardır savaştığı düşmanları önünde nazikçe selam verdi. Arkasını dönüp gitti.”” (Sayfa 321)
“Savaşı mümkün kılan, savaşın kaçınılmaz olduğuna inandırılmamız. (Sayfa 320)

Jun 8, 2014

Filler Çapraz Gider | Altay Öktem

Kitabın Adı: Filler Çapraz Gider
Yazar: Altay Öktem
Sayfa Sayısı: 125
Yayınevi: Yitik Ülke Yayınları (2014)
Değerlendirmem: %90 - Harikulade
Ben bu kitabı okurken...: ... "Aaa, o kitap satrançla mı ilgili?" diye soranlar oldu.

NEDEN BU KİTAP?
En sevdiğim yayınevlerinden biri olan Yitik Ülke Yayınları'ndan bu kitap epeyce uzun bir süre önce yorumlamam için gelmişti. Ha bugün ha yarın derken bekledi durdu zavallı kitap rafta birkaç ay. Instagramda Neslihan ve Arzu'nun bu kitabı okuduğunu görünce gaza gelip hemen katıldım aralarına ve bir çırpıda okuyuverdim.

KONUSU:
Bu kısa romanı tariflemek kolay değil. Bu nedenle uğraşmayacağım. Sadece tüm erkek karakterlerin isimleri Kerim, tüm kadın karakterlerin isimleri Leman. Bu ilginizi çektiyse kitap da emin olun ilginizi çekecek.

DEĞERLENDİRMEM:
Bir kitap neden yazılıp yayınlandıktan sonra tekrar bir daha basılmaz? Büyük ihtimalle yapılan ilk baskıları talep görmemiştir. Tamamı satılamamıştır. Yazara, yazım tarzına ilgi yoktur veya kitap düzgün pazarlanamamıştır. Filler Çapraz Gider öyle bir kitap. Yani bir kez yayınlanıp da bir daha yayınlanmayanlardan. Nedenini bilemiyoruz ama bu kitap 2001 yılında Stüdyoimge Yayınları'ndan çıkmış ve bir daha da yeni baskısı olmamış. Oysa ki çok güzel, çok farklı bir kitap.

İçinde bir sürü Kerim'in ve bir sürü Leman'ın olduğu, bu Kerimlerin ve Lemanların türlü türlü şekillerde birbirleriyle bağlandığı ama aslında her birinin birbirinden tamamen bağımsız olduğu, belki karışık ama bir o kadar da yalın bir kısa roman Filler Çapraz Gider. Kurgunun ilerleyişinin ve karakter derinliğinin böylesine kısa bir romanda bu kadar derinleşebilmesi ise oldukça şaşırtıcı. Ha roman demişken, bu öylesine bir kısa roman ki içinde ayrıca öykü ve tiyatro da var. Halen ilginizi çekemedim mi? Bir de küçük bir alıntı paylaşayım o halde. Yine de merak uyandıramadıysam sizlerde, "elimden gelen bu" demekten öte diyebileceğim bir şey yok. Keyifli pazarlar :)

"... Zaman, Tanrı gibi bir şeydi. Hangi olaydan geriye ne kalacağını, içindeki sevincin, coşkunun, acının, hayal kırıklığının ne ölçüde geleceğe taşınacağını belirliyordu. Tanrı gibi bir şey değil, Tanrı'nın ta kendisiydi." (Sayfa 28)

May 22, 2014

Beş Sevim Apartmanı | Mine Söğüt

Kitabın Adı: Beş Sevim Apartmanı - Rüya Tabirli Cinperi Yalanları
Yazar: Mine Söğüt
Sayfa Sayısı: 127
Yayınevi: Yapı Kredi Yayınları
Değerlendirmem: %91 - Harikulade
Ben bu kitabı okurken...: ... inanılmaz eğlendim.

NEDEN BU KİTAP?
2014 yılı başında şimdiye kadar hiç kitabını okumadığım sekiz yazar belirledim: Gündüz Vassaf, Mine Söğüt, Diana Gabaldon, Selim İleri, Stephen King, Tezer Özlü, Füruzan ve Mehmet Eroğlu. Yazar Ayları'nda Mine Söğüt kitapları okunması seçilince de bu kitapla baş başa buldum kendimi. (Bu arada diğer yedi yazardan henüz kitap okumadım. Yılın kalan yedi ayında her ay birini keşfetsem iyi olacak sanırım).

KONUSU (ARKA KAPAKTAN):
Pürtelaş Sokağı'nda kediler bir gün canhıraş feryatlarla ortalığı inlettiler. Pürtelaş Sokağı'ndaki Beş Sevim Apartmanı'nda tuhaf şeyler oluyordu. Beş pencereli, beş odalı, beş acayip insanın oturduğu Beş Sevim Apartmanı'nda perdelerin arkasında tuhaf şeyler olup bitiyordu. Cinler aleminden gelenler, periler aleminden gelenler, cinperi aleminden gelenler, orada beş garip hikaye yazdılar... yazdılar... yazdılar.

Pardon, altı hikaye yazdılar. Bir de Doktor Samimi ve onun günlüğü var.

DEĞERLENDİRMEM:
Ben bu kitabı gördüğüm an seveceğimi biliyordum. Okurken korkabileceğimi söyleyen arkadaşlarım olmuştu ve açıkçası ben de korkabileceğimi düşünmüştüm. En basit efektlerde bile yüreği hoplayan ben bu kitapta korkmak ne kelime inanılmaz eğlendim. Keşke Beş Sevim Apartmanı değil de Yüz Sevim Apartmanı olsa, kitap hiç bitmese istedim. Apartmandaki her bir karakteri ve tabii ki Doktor Samimi'yi ayrı ayrı sevdim. Hani "En çok kimi sevdin?" diye sorsanız, seçemem yani. Hepsi güzel. Kurgu ise şahane. Üç beş sene sonra tekrar okumak isteyeceğim kitaplardan.

Elimde şu an yazarın Deli Kadın Hikayeleri isimli kitabı da var. Onu da çok seveceğimi düşünüyorum ama hemen okumayacağım. Deli Kadın Hikayeleri'ni de aynı hissiyatla okursam Mine Söğüt'ün tüm külliyatını toplarım sanırım. Tipini, tarzını, kalemini sevdiğim Mine Söğüt, sen hep böyle yaz, biz hep böyle okuyalım, eğlenelim.

Jan 25, 2014

Tırpan | Fakir Baykurt

Kitabın Adı: Tırpan
Yazar: Fakir Baykurt (Türkiye)
Sayfa Sayısı: 375
Yayınevi: Remzi Kitabevi (1970)
Türü: Kurgu
Değerlendirmem: %95 - Harikulade
Ben bu kitabı okurken...: ... Atatürk Havalimanı'nda uçağımı bekliyordum ve uçağımın kalkmasına iki saatten fazla zaman vardı. "Sayın Pınar Çelebi, bu sizin için yapılan son çağrıdır" anonsuyla sıçradım. Önce isim benzerliği sandım ama anons edilen bendim. Yani, ben bu kitabı okurken havalimanında olmama rağmen neredeyse uçağımı kaçırıyordum.

NEDEN BU KİTAP?
Yazar Ayları etkinliğimizin Ocak ayı yazarı Fakir Baykurt'tu da ondan. (Şubatta da Gabriel Garcia Marquez okuyacağız. Tekrar hatırlatayım).

KONUSU (ARKA KAPAKTAN):
Ankara'ya bağlı bir köydür Gökçimen. Bir tepenin eteğinde uzanır. Kızlarıyla nam salmıştır. Bu köyde, çayır çimenin yeşili kızların gözüne yansımıştır. Bu yüzden "göküş" olurlar. Biraz büyüyüp serpildi mi, birkaç altın akçaya yaşlı ve zengin adamlara verirler sorgusuz sualsiz.

Velikul'la Havana'nın kızları Dürü de bu köyün göküş kızlarından biridir. İlkokul beşi bitirdiği o yaz, komşu köyün, Evci'nin ağası Kabak Musdu bir görüşte vurulur Dürü'ye. Musdu'nun yaşı geçkin, parası ise ganidir. Gökçimen'den birkaç yandaş edinip kendine, çeler Dürü'nün babasının aklını, söz alır. Söz ağızdan çıkmıştır bir kere. Dürü, Kabak Musdu'nun ikinci eşi olacaktır. Anası karşı çıkar; Dürü kıyametleri koparır. Daha önce onunla aynı kaderi paylaşan kızlar gibi kendini asmayı düşünür. Köyün akıllı delisi Uluguş Nine karşı çıkar Dürü'nün bu fikrine. Sevdadan yanadır Uluguş; daha da önemlisi Gökçimen'in kızlarının kaderi değişsin ister. Ama nasıl?

DEĞERLENDİRMEM:
Fakir Baykurt kitaplarını sevdiğimi bilen, canım dostum, bir tanecik darlingim Elvanım hediye etti bu kitabı bana. Zaten seveceğimi de biliyordum ama okuma zamanlamam da ülkemin gündemiyle örtüşünce apayrı bir keyif aldım kitaptan. Tırpan çocuk gelinlerle ilgili bir kitap. Hem de "Bakıyorum, bazı arkadaşlar, kendini asan kızların öyküsünü yazıyorlar. Kızı istemediği birine vermişler. Kurtulamayınca asmış o da kendini. Eski öyküler de böyle. Ve hep böyle gidiyor. Bu, devrimci bir tavır olamaz. Bir ulusun da bu kızlar gibi davrandığını düşünelim, ne olur sonuç? Böyle olsak biz Ulusal Kurtuluş Savaşı'na giremezdik. Vietnam halkı, saldırgan Amerika'ya direnemezdi..." görüşünde olan bir yazar tarafından yazılmış bir roman. Eleştirdiği bakış açısının öyle bir ters köşe hikayesini anlatıyor ki Fakir Baykurt bu romanında edebi üstünlüğünü bir kez daha, bir kez daha gösteriyor okuyucuya.

O kadar sürükleyici bir roman ki Tırpan insan elinden bırakamıyor. Fakir Baykurt'u hiç okumamış ama merak edenler için tavsiye edebileceğim kitaplardan biri. Kurgunun güzelliğinden, karakterlerin özgünlüğünden ve doğallığından bahsetmeyeceğim. Sizi kitabın özünü ve yazarın ülkedeki olaylara bakış açısını aktaran iki güzel alıntıyla baş başa bırakacağım:

"Eviriyorum çeviriyorum, aktarıp dönderdiyorum, bir yörünecek yol bulamıyorum. Keçiden inat bir avradın elinde, insanlığımı iki paralık edip duruyorum. Ulan senin Dürü dediğin bulanık bir kız daha. Onun önü sıra, git kızım, bubayın sözünden çıkma, senin için de, bizim için de çok eyi olur kızım deyeceksin. Sanki ben kendi öz belimden enme kızımı ataşa atıyorum! Emsali değilmiş! Ulan kız kısmının evlenmesinde emsal mi aranır? Herifin malı, variyeti eyiyse tamam! Baştan birez canı istemese de, sonra sonra isdeklenir gider. Düşünsene, sen bana geldiğinde bek mi istekliydin? Sen de anayın, bubayın önünde ağlayıp buzlanmadın mı? Kendini asacak olmadın mı?" (Sayfa 98)

"Irametlik Atatürk!" dedi Şakif Hafız. "Yazıyı değşitti, ezeni değşitti, ölçüyü dartıyı, takvimi değişitti. Kadınlara bissürü selbeslik verdi." (Sayfa 115)

Jan 21, 2014

Tutunamayanlar | Oğuz Atay


Kitabın Adı: Tutunamayanlar
Yazar: Oğuz Atay (Türkiye)
Sayfa Sayısı: 724
Yayınevi: İletişim Yayınları (2013)
Türü: Kurgu
Değerlendirmem: %91 - Harikulade
Ben bu kitabı okurken...: ... pek çok kişinin aksine hızlı ilerleyebildiğim için kendimle gurur duydum.

NEDEN BU KİTAP?
Kitap Ağacı grubumuzun Ocak ayı kitabıydı Tutunamayanlar. Benim için ise senelerdir niyetlenip gözüm korktuğu için almadığım bir kitaptı. Üç nedenle kitabı okumaya karar verdim: (i) 2013 yılını Oblomov'u okuyarak (yorumum için buraya tıklayın lütfen) bitirdiğim için keyfim yerindeydi ve motivasyonum tamdı. (ii) Kitap Ağacı okurken ben kenardan bakamazdım. (iii) Tutunamayanlar Oğuz Atay'ın ilk kitabıydı ve okumayı başarırsam hem şenlikte bir kategoriyi daha tamamlayacak hem de toplam sayfa sayımı acayip arttıracaktım.

KONUSU:
Evli bir inşaat mühendisi olan Turgut Özben, okul yıllarında çok yakın dostu olan Selim Işık’ın intihar ettiği haberini alır ve bu olayın peşinden gitmeye karar verir. Peşinden gideceği iz ona İstanbul-Ankara ve hatta İnebolu arasında mekik dokutacak, geçmişe dair pek çok “eski” dostla yeniden bir araya getirecek ve belki de içine gömdüğü esasta çok eski ama onun için “yeni” bir dost” olan Orlic’in ortaya çıkmasına vesile olacaktır.

DEĞERLENDİRMEM:
Tutunamayanlar her anlamda zor bir kitap. Okuması zor, kurguyu takip etmesi zor ve şu an fark ediyorum ki yorumlaması da zor. Çoğu eleştirmen tarafından "ilk modern Türk romanı" olarak kabul edilen bu kitabın benim tarafımdan zor, eleştirmenler tarafından modern olarak tanımlanmasının en önemli nedeni ise içsel dertleri sıradan karakterlerin psikolojilerini derinleştirerek anlatması. Kurgunun merkezinde yer alan ne Turgut ne Selim ne Günseli ne de Süleyman Kargı’nın sıra dışı özellikleri yok aslında. Hepsinin gayet sıradan işleri güçleri, sıradan hayatları var. Yaptıklarına sebep olan şeyler öyle büyük trajik, travmatik olaylara dayanmıyor. Bence bu romanı bu kadar büyük bir eser yapan en önemli özellik bu.

Tutunamayanlar'da anlatılan, yaşam tarzı çelişkilerinin ortasında kalmış, direnmek için çaba gösteren karakterlerin hayatta kalma mücadelesi. Bir ölüm kalım savaşı. Tutunamayanlar’da bir kavganın aynı tarafındaki ancak iki farklı kanadındaki karakterlerin macerası vardır. Selim Işık kavganın kaybedeni, Turgut Özben ise kazananı. Günseli Ediz ise kavganın kaynağı. Kavganın ayrıntıları bence çok önemli değil. Çünkü Tutunamayanlar’da temel konu kavganın “öz”üdür.

Bu romanın en önemli bir başka özelliği ise pek çok farklı türü içinde barındırması. Tutunamayanlar her ne kadar roman olarak isimlendirilse de içinde günlük, şiir, mektup, tiyatro oyunu, şarkı gibi pek çok edebi tür barındırıyor.Yazarın kaleminin kuvveti ve anlatım dilinin zenginliğiyle beslenen bu farklı türler romana bambaşka bir ritm katmış.

Sözün özü, ben Tutunamayanlar'a "ya okuyamazsam" kaygısıyla başladım ve romanı 10 günde okudum. Ciddi, kaliteli bir yapıt okumak istiyorsanız Tutunamayanlar'ı okumalısınız. Naçizane önerim ise her oturuşta en az 50-60 sayfa okumanız. Yoksa kurgunun derinliğinde kaybolup romandan tat alamayabilirsiniz.

Dec 28, 2013

Murtaza | Orhan Kemal

Kitabın Adı: Murtaza
Yazar: Orhan Kemal (Türkiye)
Sayfa Sayısı: 169
Yayınevi: Varlık Yayınları (1957)
Türü: Tarihi kurgu
Değerlendirmem: %88 - Mükemmel
Ben bu kitabı okurken...: ... kullanılan şiveye olan aşinalığım nedeniyle sürekli sırıtıp durdum.

NEDEN BU KİTAP?
Yazar Ayları | Aralık 2013

KONUSU:
“Bekçi Murtaza” Yunanistan 'ın Alasonya kasabasından 1925'den sonra olan mübadele ile Türkiye'ye göçeden, bir pamuk fabrikasında gece bekçiliği yapmaktadır. İşine o kadar bağlıdır ki, çalıştığı fabrikanın sahibi bile onun gerisinde kalır. Murtaza ilk bakışta “işçi düşmanı” ve “patron uşağı” gibi görülse de aslında değildir; öylesine işgüzar, öylesine kuralcıdır ki, amirlerini bile geride bırakır. Çünkü Murtaza "Görmüştür kurs, almıştır amirlerinden takdir!”

DEĞERLENDİRMEM:
Yazar Ayları etkinliğimizde Aralık ayı yazarımız olan Orhan Kemal'den çok uzun zamandır hiç okumamıştım. Etkinlik vesilesiyle bir kaç ay önce sahaftan almış olduğum Murtaza'yı okuma fırsatım oldu böylelikle. İyi ki de olmuş. İnanılmaz keyif alarak okudum bu başyapıtı. Murtaza'nın gülünç olan ama asla güldürmeyen yaşamında başına gelenler beni bir üzdü, bir şaşırttı, bir kızdırdı ama Orhan Kemal öyle güzel tariflemişti ki karakterini empati kurabildim pek çok kez onunla. Bu sene okuduğum kitaplar arasında ana karakter derinliği anlamında en başarılı kitap oldu Murtaza kesinlikle.

Göçmen bir ailenin torunu bir Egeli olduğum için kitapta kullanılan şive inanılmaz hoşuma gitti. 1957 baskısını okumuş olmak ise ayrı bir keyifti. Her ne kadar etrafımda "O kitabı Orhan Kemal kendi mi basmış?" diyip geyik yapanlar olsa da, sahaf kitaplarını "pis" gören yakınlarım olsa da seviyorum eski kitapları. Orhan Kemal'in Varlık Yayınları'ndan çıkan diğer kitaplarını da toplamaya devam etmeye karar verdim Murtaza'yı bitirdiğimde.

Yaşasın Murtaza, Yaşasın Orhan Kemal, Yaşasın Yazar Ayları, Yaşasın Kitaplar!

Nov 30, 2013

Fırat Suyu Kan Akıyor Baksana | Yaşar Kemal

Kitabın Adı: Fırat Suyu Kan Akıyor Baksana (Bir Ada Hikayesi, #1)
Yazar: Yaşar Kemal (Türkiye)
Sayfa Sayısı: 318
Yayınevi: Yapı Kredi Yayınları (2004)
Türü: Fantastik kurgu
Değerlendirmem: %86 - Mükemmel
Ben bu kitabı okurken...: ... bu kitabı ilk okuduğumda nerelerde neler yapıyor olduğumu hatırlamaya çalıştım. (Kitabı 9 sene önce de okumuştum da.)

NEDEN BU KİTAP?
Yazar Ayları | Kasım 2013

ARKA KAPAK YAZISI:
Lozan’da alınan mübadele kararıyla, Rumlar Yunanistan’a gönderilmiş ve savaşlarda yerini yurdunu yitirmiş insanların Ege’deki bu adaya yerleştirilmelerine karar verilmiştir. Adanın kaderi Poyraz Musa’nın gelişiyle değişir. Adaya sığınan çeşitli kökenlerden insanlar, Poyraz Musa’nın desteğiyle yaşadıkları bütün acılara karşın umudu ayakta tutarak yeni bir yaşamın filizlerini yeşertirler.

DEĞERLENDİRMEM:
Anneannem Lozan'da alınan mübadele kararı sonrasında Türkiye'ye gelmemeyi başarıp, II. Dünya Savaşı'ndan sonra dayanılmaz yaşam koşulları (sosyal ve siyasi baskı) nedeniyle İskeçe'den (Yunanistan) kaçak göçek Edirne'ye gelen bir ailenin en büyük kızıdır. Ailede böyle bir şahsiyet olunca da mübadeleyle ilgili romanlara olan ilgim yüksektir. Buradan hareketle neredeyse 10 sene önce almıştım Bir Ada Hikayesi dörtlemesinin ilk iki romanını. Her ikisini de okumuş ve sonrasında dörtlemenin diğer iki kitabını da almama karşın bir türlü okuma fırsatım olmamıştı. Aradan geçen bunca zamandan sonra Yazar Ayları yazarımız Yaşar Kemal olunca dörtlemenin tamamını okumaya karar verdim ve böylelikle Fırat Suyu Kan Akıyor Baksana'yı ikinci defa okudum. Aradan geçen onca zamana karşın olayları büyük ölçüde hatırlasam ve kitap boyunca beni şaşırtan herhangi bir konu olmasa da aynı 9 sene önce olduğu gibi yine çok sevdim dörtlemenin bu ilk kitabını.

Savaşın insan psikolojisinde, insan karakterinde yarattığı değişimlerin tüm boyutlarını birbirinden güzel, eşsiz betimlemelerle okuyucularına aktaran Yaşar Kemal'in ne kadar büyük bir kalem olduğunun en iyi örneklerinden biri bu roman. Karakterleri o kadar güzel anlatıyor ki her biri gerçek hayatta tanıdığınız insanlarmış gibi gelmeye başlıyor bir süre sonra. Karınca Adası'nın iskelesini, yemeklerin yenilip içildiği, çeşit çeşit paylaşımın yapıldığı çınar ağacını o kadar ince ince anlatıyor ki yazar, iskeleden çınar ağacına giden yolu, çınar ağacının kendisini veya çınar ağacının önünden devam eden yolu hayal etmeniz inanılmaz basitleşiyor. Sanki yazarın hayalgücü sizin belleğinize olduğu gibi kopyalanıyor kelimeler aracılığıyla. Şu an serinin ikinci kitabını (yine ikinci defa) okuyorum, yarı yoldayım ve her şey aynı güzelliğini koruyor. Dördüncü kitabın sonunda da aynı yorumları yapabilmek dileğiyle...

Nov 2, 2013

[Blog Tur] Yağmurdan Kaçmayanların Şarkısı - Melda Uytun | Ön Okuma


Kitabın Adı: Yağmurdan Kaçmayanların Şarkısı
Yazar: Melda Uytun (Türkiye)
Sayfa Sayısı: 143
Yayınevi: Potkal Kitap (2013)
Türü: Fantastik kurgu
Değerlendirmem: %83 - Mükemmel
Ben bu kitabı okurken...: ... işte her akşam mesaideydim.

NEDEN BU KİTAP?
#kitapoburu

ARKA KAPAK YAZISI:
Hayallerinizle kurduğunuz bir dünyada tek başına yaşamak ile hepimizin birlikte kurduğu bir hayalle şekillenmiş dünyada yaşamak arasında sıkışıp kalsaydık ne olurdu? İnsan hayalinde yalnızlığı değil "hayal" arkadaşını arar. Bir ortak düşe onları da çağırır, çağırmak ister. İşte bunun için hep birlikte bir sinema salonunda korkudan titrer, sevinçten güler, ıstıraptan ağlarız. İşte bunun için bir tiyatro sahnesinde oyuncunun bir tek repliği bizi günlerce güldürür. İşte bunun için kitaplar okur ve o kitapları yazarız. Ortak bir hayale çağrı için...

DEĞERLENDİRMEM:
Yağmurdan Kaçmayanların Şarkısı genç ve bence umut vaat eden yazarlarımızdan Melda Uytun'un ilk (ve sanırım şimdilik tek) romanı. Her ne kadar kitabın kapağı ben de" romantizm veya aşk acısı veya ızdırap temalı bir roman bu herhalde" fikrini yarattıysa da bu kitap dolu dolu bir fantastik kurgu: Fantastik bir dünya deseniz var, doğaüstü güçler deseniz var, garip garip yaratıklar deseniz var, ejderhası bile var.

Kitabı başından sonuna ilgiyle okudum. Sonlara doğru bir yerde beni hayal kırıklığına uğratacak bir kurgu çıkar mı diye tereddüt ettim ama korktuğum başıma gelmedi ve Melda Uytun da aynı Ambrosia Laneti'nin yazarı Mustafa Resul Yalçınkaya (yorumum için buraya lütfen) gibi ikinci kitabı konusuna bakılmaksızın alınacak yazarlar arasına girdi.

Romanın referansladığı şarkılar, diziler, kitaplar bana öylesine hitap ediyordu ki romandaki karakterlerin bazılarını hayatımdan gelip geçmiş bazı insanlara çok yakın buldum. Bu roman aslında oldukça kısa ama bir o kadar da dolu dolu bir roman. Yazar romanı bu kadar kısa tutarken zaman ve mekan betimlemelerine girmekten, karakter derinliğine inmekten çekinmiş gibi geldi bana. Tabii bu bir ilk roman olduğundan romanı uzatırken kurguyu bozma riski almak istememiş olabilir yazar.

Ülkemizde kitap çıkarmak, yazar olmak kolay değil. Aradığınız desteği bulmak tahminlerinizin ötesinde zor. İyi bir editör bulmak için tıkır tıkır çalışan bağlantılar bulmanız veya para dökmeniz gerekiyor. Ben de bu nedenle mümkün olduğunca özellikle sevdiğim türler olan bilim kurgu ve fantastik kurgu türlerinde yazan yeni Türk yazarlara zaman ve blogumda yer ayırmaya çalışıyorum. M.R. Yalçınkaya ve Korkut Aldemir'den sonra Melda Uytun da bu gruba girdi.

Romanın en anlamlandıramadığım kısmı biraz ismi, daha çok da kapağı oldu. Kitabın adı "Yağmurdan Kaçmayanların Şarkısı" iken kapaktaki kız niye yağmura karşı şemsiye tutuyor ki? Neden ıslanmıyor? İsim de romanın konusunun ve kurgusunun yanında zayıf kalmış. Açıkçası ben bu kitabı herhangi bir kitapçının fantastik kurgu bölümünde görsem ismi de kapağı da (hatta arka kapak yazısı da) ilgimi çekmezdi. Hayatta alıp okumazdım ama iyi ki blog turunu yapıyoruz diyorum şu an ve fantastik kurgu severlere bu kitabı şiddetle öneriyorum ve sizleri tadımlık bir ön okumayla baş başa bırakıyorum.
1-7 KASIM TUR PROGRAMI

1 Kasım - raflarinarasindan.blogspot.com | Çekiliş
2 Kasım - pinucciasbooks.blogspot.com | Ön Okuma
3 Kasım - mirielenda.blogspot.com | Bunları Biliyor musunuz?
4 Kasım - sohbetedecekkimseyok.blogspot.com | Yazarla Söyleşi
5 Kasım - sssuigenerisss.blogspot.com  | Yazar Tanıtımı
6 Kasım - thcodex.blogspot.com | Alıntılar

Oct 30, 2013

Ankara'da Soğuk Gece | Korkut Aldemir

Orijinal Adı: Ankara'da Soğuk Gece
Yazar: Korkut Aldemir (Türkiye)
Sayfa Sayısı: 340
Yayınevi: Laika Yayınları (2010)
Türü: Fantastik Kurgu
Değerlendirmem: %66 - İyi
Ben bu kitabı okurken...: ... Türk fantastik kurgu edebiyatına önem vermediğim için kendimi çok yargıladım.

NEDEN BU KİTAP?
Bu kitabı Yaz Okuma Şenliği kapsamında esas mesleği yazarlık olmayan bir yazar tarafından yazılmış kitap kategorisinde okumayı hedeflemiştim. Yazar Korku Aldemir aslında Ankara'da diş hekimliği yapıyor. Şenlik kapsamında okumayı yetiştiremedim ama...

KONUSU (ARKA KAPAKTAN):
Tüm yaz, yıkıcı Anadolu sıcağının taarruzlarını atlattıktan sonra, bu seferde çimentosuna kadar dondurmaya niyetli Ankara’nın sert soğuğuna maruz kalan; Tandoğan’da, cadde üstünde bir apartman.

DEĞERLENDİRMEM:
Ankara'da Soğuk Gece, Korkut Aldemir'in ilk romanı. Ankara'da yaşadığım için ismiyle ve Kayıp Rıhtım'da tanıtıldığı için türüyle ilgimi çekmiş ve kitapla yollarımız bu şekilde kesişmişti. Kitabın türünün fantastik kurgu olmasına karşın bu kitapta devler, ejderhalar, elfler, cüceler vb. yok. Olaylar günümüz Ankara'sında bir grup FRP tarzı fantastik oyun severin yeni oynamaya başladıkları bir oyun sırasında gerçek ile fantastik dünya arasında geçişen bir dizi fantastik olayla başlıyor ve tüm kurgu bu eksende devam ediyor. Bu nedenle kitabın FRP severlerin daha çok ilgisini çekeceğini düşünüyorum.

Ankara'da Soğuk Gece macera ve aksiyon içeren bir roman olmasına karşın romanın merkezine yerleştirilmeye çalışılan iyi ve kötü arasındaki savaşın anlatımında, karakter betimlemesinde yeterli derinlik yoktu. Özellikle üç ana kahraman karakter olan Cem, Gökhan ve Devor'u daha yakından tanıyabilmeyi isterdim. Ancak, yazarların ilk romanlarına yorum yazarken çok da acımasız olmamak gerektiğini düşünüyorum. Bu nedenle yazarın ikinci romanı olan Ankara'da Puslu Sabah da okunacaklar listem arasında yerini aldı.

Romanda en sevdiğim unsur türünün fantastik kurgu olmasına rağmen olayların fantastik diyarlar da değil de bildiğimiz Ankara'da geçmesi oldu. Bazı okurların zorlama buldukları bu zaman/mekan tercihi benim tarafımda hoşnutlukla karşılandı.

Fantastik kurgu seven kitap kurtları; bu kitap ilginizi çeker mi veya beğenir misiniz bilemiyorum ama bu türde eser veren Türk yazarların artmasını, kendilerini geliştirmelerini bekliyorsak bizlere düşen de onların kitaplarına bir şans vermek. Çok yakında bir başka Türk fantastik kurgu yazarının yorumuyla görüşmek üzere hepinize keyifli okumalar...

Jul 22, 2013

Siyah Hatıralar Denizi | Mehmet Açar

Kitabın Adı: Siyah Hatıralar Denizi
Yazar: Mehmet Açar
Sayfa Sayısı: 382
Yayınevi: İthaki Yayınları
Değerlendirmem: %86 - Mükemmel
Ben bu kitabı okurken...: ... Batıkent'te satın almak için ev arıyorduk habire.

NEDEN BU KİTAP?
Ben bu kitabı katıldığım ilk kitaplaşma etkinliğinde eşleştiğim kişiden hangi kitabı istesem diye ilknokta'da dolaşırken fark ettim ilk kez. Daha doğrusu Türk yazarlardan çıkan bilim kurgu ve fantastik kurgu kitaplarını araştırıyordum ve çok güzel yorumlara denk geldim bu kitap hakkında. Bir tanecik eşim Fıstıklı Tombimden bu kitabı istedim neticesinde. O sırada Tombim bu kitabı bulamadığından aynı yazarın Anarşik Rehavet isimli kitabını bulup aldı bana (Anarşik Rehavet yorumuma buradan ulaşabilirsiniz). Sonrasında bu kitabı da aldı ama. Neden mi? Beni çok seviyor da ondan :) Gerçi ben onu daha çok seviyorum :p Neyse kitabı ben de okudum nihayetinde (ve sonunda yorumlayabiliyorum).

KONUSU:
Siyah Hatıralar Denizi  150-200 sene sonraki bir zamanda dünya nüfusunun çoğunluğunun AIDS türevi bir salgınla yok olup geri kalanının komün-otonom denen yeni bir düzende yaşadığı bir zaman diliminde geçiyor. Bu yeni sistemde ulus devletler artık yok ve insanlık "Birleşik Federasyonlar Parlamentosu' adında bir örgütlenme tarafından yönetiliyor. İnsanlığın en büyük amacı ise uzayda yaşanacak yeni yerler keşfetmek. Bireysel hazların ve kapitalist tüketimin asgariye indirildiği, çalışmak üzerine kurulu bir düzende yaşam sürüyor.

Bu yeni düzende yaşam mücadelesi veren kahramanımız iki bilim adamının intiharını soruşturmak için Ennonia Oteli adında bir yere yerleşiyor geçici olarak. Olayların tamamı da bu tuhaf otelde geçiyor zaten. Olaylar derken rüyasız, kontrolsüz upuzun uykulardan, koridorlarda karşılaşılan hayaletlerden, hayal odalarından, aynalardan hatıralara çıkan gizli geçitlerden bahsediyorum. Daha fazla detaya inmeyeceğim. Çünkü tahminimce bu yazıyı okuyup konuya ilgi duymayanlar bu noktadan sonra okumayı bırakacak. Kalanlar ise yorumumu okumak için sabırsızlanacak :)

DEĞERLENDİRMEM:
Öncelikle belirteyim. Bilim kurguya ilginiz varsa bu romanı seveceğinizi (hatta Türk Bilim Kurgu Edebiyatı'na katkısını düşünürsek sevmeniz gerektiğini) düşünüyorum. Bu türe ilginiz yoksa veya ilk kez deneyecekseniz başlangıç için biraz ağır gelebilir konusu.

Bu kitapta benim en sevdiğim karakter Ennoia Oteli. "Otel bir mekandır, kahraman değil ki" diyecek olanlara yanıtım ise Ennoia Oteli'nin herkesle öznel bir iletişim kuran, öznel işaretler göndererek anlaşan, yaşayan iyi niyetli bir canlı olduğu şeklinde.

Kitabın halen okumadığım klasiklerden Stanislaw Lem'in Solaris adlı kitabından bir alıntıyla başlaması benim için başlangıç olarak çok etkileyiciydi. Beni zayıf noktamdan vurdu. "Bak halen okumadın Solaris'i" diye kafama vurmuş gibi oldu Mehmet Açar. Sevgili Settie ve Mutlu bu itirafıma şaşırabilir ama ben Ursula'nın Mülksüzler'ini de, hatta Kafka'nın Dönüşüm'ünü de okumadım halen. Depresyona girmeme neden olacak bu "Pınar'ın okuması gerekip de okumadığı kitapları" itirafımın ardından Mehmet Açar'a kendisinin severek okuduğu yazarlara olan saygısını romanının içine böylesine usulca ve ustaca işleme özeninden ötürü de ayrıca teşekkür ederim.

Bilinmeyenin her zaman korkunç ve/veya kötü niyetli olmadığı kusursuzca işlenmişti romanın özüne. Konu kısmında da kısaca özetlediğim gibi bilim kurgu romanlarında senelerden beri bolca görünen pek çok öğe yoğun olarak kullanılsa da roman boyunca ritmi hiç düşmeyen "merak" öğesi polisiyevari bir boyut katmıştı romanın kurgusuna. Bu nedenle  "Türkçe bilim kurgu olur mu?" diye konuya önyargılı yaklaşacaklar için yüze hızlıca ve aniden çarpan bir tokat etkisinde bu roman!

Feb 11, 2013

Havra Sokağı

Kitabın Adı: Havra Sokağı
Yazar: Selin Süar
Sayfa Sayısı: 295
Yayınevi: Dinozor Yayıncılık
Değerlendirmem: %68 - İyi
Ben bu kitabı okurken...: ... Çocukluk yıllarıma gidip geldim, gidip geldim.

NEDEN BU KİTAP?
Ben bu kitabı neredeyse iki sene önce sadece adına bakıp almıştım. Daha doğrusu, adına ve kapağına bakıp almıştım. Çünkü Havra Sokağı benim çocukluğumda da rahmetli babaannemle ayda birkaç kere gittiğim ve ne zaman gitsek aynı kapaktaki gibi hep kalabalık olan bir sokaktı. Sene başında kütüphanede ne var ne yok diye bakınırken kitabı alırken duyduğum heyecanı sürekli kitap alma açgözlülüğümün yendiğini ve kitabı okumadığımı fark ettim. Her ay en az bir Türk yazar okuma planım kapsamında da Selin Süar Şubat ayı yazarım oldu.

KONUSU:
Bu sefer kolaya kaçıp arka kapak yazısını paylaşacağım sizlerle: "Uzun zaman boyunca geçmişinden kaçarak yaşayan ve onunla hesaplaşmak için yıllar sonra ilk gençlik yıllarını geçirdiği şehre; İzmir'e geri dönen Serdar, şehrin en işlek ticaret merkezlerinden biri olan Konak Kemeraltı'nda bir ev kiralar. Havra Sokağı'nda bulunan evin anahtarını sinagog restorasyonuyla uğraşan Moiz'den alan Serdar, yeni taşındığı evin asıl sahibinin gelecek kuşaklara bir sandık bıraktığını öğrenir. Evin ilk sahibi olan Yasef Usta, sandığın içine bıraktığı şiirlerle evin her bölmesine gizlediği mektuplarında Yunan ordusunun işgalini, Anadolu halkının çektiği zorlukları, âşık olduğu Müslüman kadını ve hayatın getirdiklerini okuyanlara anı olarak bırakmıştır. O yılların tanıklıklarında Yasef Usta ile Ayşe'nin gizli aşkları gözümüzde canlanırken, Moiz'in kardeşi Yosi ile Ahram'ın 'inanç' engeline takılan aşkı da günümüz koşullarında yeşerecektir."

DEĞERLENDİRMEM:
Havra Sokağı benim için çok özel bir kitaptı. Beni o kadar çok defa çocukluğumun o kadar farklı anılarına götürdü ki bu kitap kütüphanemin ayrılmaz bir parçası olacak. Tabii ki benim için özel olmasının nedeni kütüphanede bahsi geçen bir çok yere defalarca gitmiş olmam. Ben küçükken annem babam çalıştığı için bana rahmetli babaannem bakmıştı. Babaannem de genelde balık, ara sıra da meyve sebze almak için götürürdü beni de Havra Sokağı'na. İzmir'in sıcak yazında o zamanlar oraya gitmek her zaman keyifli olmazdı ama bu kitabı okurken gülümseyerek ve özlemle hatırladım o çocukluk günlerimi. Buradan Selin Süar'a kucak dolusu sevgiler gönderiyorum.

İzmir'in Yahudi, Müslüman, Rum ve Ermeni kökenli yerlilerinin bir arada yaşadığı "Gavur İzmir" olarak tabir edilen "Eski İzmir" dediğimiz bölümünde yetiştiğim için,
Ortaokulda benim sınıfımda da müslüman olmadığı için din derslerine katılmayan ve o zamanlar bunu hiç yadırgamadığımız, hatta daha az derse giriyor diye kıskandığımız arkadaşlarımız olduğu için (Kulaklarınız çınlasın Viki ve Isaac),
Babamın iş arkadaşı Nicola Amca ve ailesini tebessümle hatırladığım için,
bu kitapta verilmek istenen mesajları ben çok güzel aldım. Çocukluğum kültürel anlamda bu kadar  renkli geçmeseydi de aynı tadı alabilir miydim, emin değilim.

Kitabı okumaya başlayınca gördüm ki ne Vikitap'ta ne de Goodreads'de olmayan bir kitap. Kitabı bitirince de her zaman ki gibi kitap hakkında kim ne yazmış diye araştırdım google'da ve sadece bu yoruma denk geldim. O yüzden bir türlü karar veremedim İzmirle bir geçmişi olmayanlar bu kitabı sever mi? Belki aranızdan biri alır, okur, yorumlar ve sonucu paylaşır benimle.

Jan 9, 2013

Kinyas ve Kayra

Kitabın Adı: Kinyas ve Kayra
Yazar: Hakan Günday
Sayfa Sayısı: 531
Yayınevi: Doğan Kitap
Değerlendirmem: %79 - Çok iyi
Ben bu kitabı okurken...:... İngiltere'de tatildeydik :)

NEDEN BU KİTAP?
Gerek blog aleminde gerekse arkadaş çevremde bir ben kalmıştım okumayan da ondan. Sevgili Betül'e de hediyesi için tekrar teşekkürler.

KONUSU:
Kitap Kinyas ve Kayra adındaki iki karakterin Afrika'da, Meksika'da ve Türkiye'de önce bir arada, sonrasında ise ayrı geçen hayatları hakkında. Biraz sadist, biraz mazoşist ama tam anlamıyla nihilist bir roman.

DEĞERLENDİRMEM:
Bu kitap yeni notlandırma metodolojime göre değerlendirdiğim ilk kitap oldu ve metodolojimle yapmak istediğimi de ispat ettiğim bir kitap oldu. Önce kısaca bundan bahsedeyim: Normal şartlar altında ben bu kitaba 5 üzerinden 2 verirdim ama artık kitapları değerlendirirken kullandığım beş parametreye (edebi katkı, kurgu, karakterler, okunabilirlik, kapak&isim) göre notlayınca %79 yani "çok iyi" çıktı. Genel olarak kitaptan pek hoşlanmasam da öğe öğe inceleyince başarılı bir roman olduğunu görmüş oldum. Hem şaşırdım, hem de daha objektif değerlendirdiğimi düşünüp sevindim.


Her ne kadar Dexter fanatiği olsam ve her bölümünü severek izlesem de, Otomatik Portakal beğenerek okuduğum bir roman olsa da Kinyas ve Kayra'nın yaşam şekli, yaptıkları, yedikleri, içtikleri, dövdükleri öldürdükleri tahminimden fazla rahatsız etti beni. Rahatsızlık derken içim kalktığı için falan değil, kimi kısımlarda verilen rahatsızlıklar kendini çok tekrar ettiği için. Oysa ki Kinyas'ın da Kayra'nın da romanın başından sonuna kadar yaptıkları işler, aldıkları kararlar, yedikleri pizzalar, içtikleri cappuccinolar çok tutarlıydı kendi içinde. Hatta Kayra'nın sonunda yaptığı tercih bana bir oh dedirtirken, Kinyas'a iyice bir uyuz oldum romanın son kısmında.

Farkında olmadan 2013'ün ilk romanı da yine bir ilk roman oldu. Hakan Günday'ın üniversite yıllarında tamamladığı bu ilk romanında yarattığı karakterler, yaptığı betimlemeler, yakaladığı detaylar okuyucuya kesinlikle bir ilk roman okuduğunu hissettirmiyor. Bu nedenle bir Hakan Günday romanı okuyup sonrasında da kalan tüm kitaplarını tek seferde alanlara şaşırmıyorum. Benim şu an böyle bir niyetim yok ama bir sonraki Günday romanım Az olacak. Bu konuda kafam net.

Kitabın kapağı da rahatsız edici ama romanın temasıyla uyumlu ve dikkat çekici. Kitapçıda gördüğünüzde dönüp bir daha bakacağınız türden. Benim okuduğum 19. baskısıydı ve 10'dan fazla yazım hatası gördüm. Yayınevi de Doğan Kitap olunca böyle hatalar olmamalı diye düşünüyorum.

Son olarak sizlerin görüşlerini de merak ediyorum. Kimi daha çok sevdiniz? Kinyas mı, Kayra mı? Neden?

Dec 16, 2012

2012'de Tanıştığım Türk Yazarlar

Son iki yıldır okuma listelerimi hazırlarken ve kitap alışverişi yaparken Türk yazarlara daha fazla vakit ayırmaya çalışıyorum. Yılın son ayının kalan yarısında Türk yazarlardan okuma planım olmayınca bu sene neler yapmışım diye kendi tuttuğum istatistiklerime bir baktım bugün.

Bu vakte kadar 65 kitap okudum. Bu kitapların 15 tanesi Türk yazarlardan. Yani okuduklarımın %20'den fazlası. Öncelikle belirteyim ki 2012 Türk edebiyatına sırtımı döndüğüm bir yıl olmamış. Genelde bilim kurgu ve fantastik kurgu okumaya meyilli olduğumdan ve Türkiye'de bu türde yazan yazar sayısının fazla olmamasından kaynaklı Amerikan ve İngiliz edebiyatından çok okuyorum. Bunu bu sene az biraz kontrol altına almışım gibi görünüyor.

Gelelim okuduğum yazarlara. Aşağıda tam listeyi ve okuduğum kitaplara ilişkin (varsa) yorumlarımın linklerini bulabilirsiniz. İlginç olan bu yıl kitaplarını okuma şerefine eriştiğim Türk yazarların çoğunun ilk kitabını okumuş olmam. Deniz İrfan, Mustafa Resul Yalçınkaya ve Bülent Özden zaten tek romanı yayınlanmış yazarlar ama ben Haydar Karataş, Ayfer Kafkas, Mehmet Açar, Aslı Erdoğan ve Dost Körpe'nin de yayınlanan ilk kitaplarını okumuşum hep bu sene. Özel bir nedeni yok tamamen tesadüfi.

Bir başka yayınımda da 2013'te tanışmayı planladığım Türk yazarlardan bahsedeceğim. Siz bu yıl hangi Türk yazarlarla tanıştınız acaba?

Dec 4, 2012

Kitab-Ül Hiyel

Kitabın Adı: Kitab-ül Hiyel
Yazar: İhsan Oktay Anar
Sayfa Sayısı: 144
Değerlendirmem: 3/5
Ben bu kitabı okurken...: ... kafam çok karıştı, hem İhsan Usta'nın dilinden, hem de kitabın ana konusunun çok ilgimi çekmemesinden.

NEDEN BU KİTAP?
En sevdiğim bloglardan biri olan ama artık bloguna yazası gelmeyen Diloş'un Kayfesi'nin Kasım ayında ikincisini (ve ne yazık ki sonuncusunu düzenlediği) Yazar Ayları etkinliği kapsamında seçtiğimiz yazardı İhsan Oktay Anar. Etkinlik kapsamında yazarın daha önce Puslu Kıtalar Atlası ve Suskunlar adlı romanlarını okuduğumdan ben de Kitab-ül Hiyel'i seçtim.

KONUSU:
Kitap aslında Yafes Çelebi, Calud adında, günümüzün mekanik tasarımcılarına benzer bir ilgi alanı olan bir şahsın muhtelif icatlarını (Yazar tarafından yapılmış detaylı çizimlerin eşliğinde) anlatıyor özünde ama okuyanın okumayanlara anlatamayacağı kadar da enteresan bir konusu var (galiba).

DEĞERLENDİRMEM:
İhsan Oktay Anar'ın bir kitabını okuyup da, pek sevemeyeceğim hiç aklıma gelmezdi. Belki de kitabın "mekanik" konusundaki baskın içeriği ve ilgimi çekmeyen - yine de takdire şayan - çizimleri beni kitaptan uzaklaştırdı.

Kitap, İhsan Oktay Anar'ın Puslu Kıtalar Atlası'ndan sonra çıkardığı ikinci roman ve internette gördüğüm yorumlara göre yazarın bugüne kadar yayınlanmış kitapları arasında en az beğenileni. Yazarın kendine has ve çok beğendiğim yazım tarzını bir kenara bıraksak dahi  konusunun her çeşit okuyucu için ilgi çekici olmamasının doğal bir sonucu bu bence. En azından ben önceden okuduğum iki romanı çok beğendiğimden bu romanını da çok seveceğimden emindim ama öyle olmadı. Ben de kendimi böyle teselli ettim.

Kitabın asıl amacının "düşündürme" hususunda bir deneme olduğunu belirtenler de var internette. Hal böyle olunca da insan kendine "Düşünmeye üşendim de ondan mı verilmek istenen mesajları kaçırdım?" sorusunu sormadan edemiyor...

*****

YAZAR AYLARININ DEVAMI HAKKINDA:
Diloş'un Kayfesi veda mesajını yayınladı ve bloguna ve de Yazar Ayları etkinliğine son demeyelim de ara veriyor diyelim. Oysa bu etkinlik benim büyük bir hevesle katıldığım bir etkinlikti. Yine de devam edelim derseniz, daha önce Aralık ayında Haruki Murakami okuyalım demiştik. Bu yayının altına bir yorum bırakın ben de hemen başlatıvereyim etkinliği. Yok kimse ilgilenmezse, ben de kendi kendime okurum Aralık ayında Murakami'mi... 

Nov 9, 2012

Nötralizör

Kitabın Adı: Nötralizör
Yazar: Dost Körpe
Sayfa Sayısı: 128
Değerlendirmem: 3/5
Ben bu kitabı okurken...: ... genelde ev ve iş arasında seyir halindeydim.

NEDEN BU KİTAP?
İsmine bilim kurgu (özellikle Frank Herbert ve Philip K. Dick romanları) çevirilerinden aşina olduğum bir ismin kendi kitabının olduğunu tesadüfen görünce hemen almıştım bu kitabı. Sonra da unuttum okumayı. Ne zaman ki Margaret Atwood ustanın Antilop ve Flurya'sını okudum, dimağım tazelendi ve 2012 bitmeden okunacaklar listeme aldım Nötralizör'ü.

KONUSU:
Nötralizör, Mars’ın insan yerleşimine açılmasından 106 Mars yılı sonrasında Türk kökenli I Khan Shun Lee’nin kubbeli bir şehirde Nötralizör adlı cihazın peşinde geçirdiği maceralı bir günün kısa romanı. (Nötralizör bir maden kazısında bulunan dünya teknolojisine ait olmayan ve fonksiyonunu öğrenmek için gizli devlet projeleri tasarlanan gizemli bir aygıttır ve içine konuşan şeyi esrarengiz biçimde yok ettiği için bu ismi almıştır).

DEĞERLENDİRMEM:
Bu kısa romanda benim en çok dikkatimi çeken ve aynı zamanda rahatsız eden şey romanın baş kahramanının bir Türk olması ve bunun özellikle vurgulanmasıydı. Özellikle de bir Türk yazar tarafından yazılmış bir bilim kurgu eserinde Türklerin bulunmasına karşı değilim ama Nötralizör'ün ana karakterinin Türk olması bana tamamen gereksiz bir ayrıntı gibi geldi. Belki de Bülent Özden'in Kozmik Tayyare'sinin hemen akabinde bu kitabı okuduğum için oluştu bu sıkıntı bende ve kitaba da biraz haksızlık etmiş oldum ama elden ne gelir?

Okuması kolay, karmaşık teoriler üzerinden kurgulanmaya çalışılmamış, yalın bir distopik dünyada geçen ve tek günde okunabilecek bir tarzda yazılmış bu kitap aslında. Bilim kurgu türüne uzak duranların bile yorulmadan, sıkılmadan okuyabileceği şekilde betimlenmiş bu distopik ortam. Evrensel bilim kurgu alemini düşündüğümüzde çok yaratıcı ve eşi bulunmaz bir olay örgüsü olmasa da, Türk bilim kurgu dünyasına hoş bir katkı Nötralizör.

Nov 3, 2012

27 Gün | 3 Ülke | 6 Şehir | 7 Kitap

Adımın Pınar Çelebi olması nedeniyle Evliya Çelebi ile bir akrabalık bağım olup olmadığını soran kişi sayısı epey arttı son dönemde. Tamam, ben imkanlarım el verdiği ölçüde seyahat etmeyi seven, bir seyahati bitmeden diğerini planlamak hevesinden kurtulamayan bir bağımlıyım. Bir de iş nedeniyle yapmam gereken seyahatler eklenince benim gibi bir bağımlının hayatına son bir ayda dört dönüverdim dünyayı. "Ekim Ayı, Pınar'ın Yolculuk Ayı" adlı yayınımda paylaşmıştım seyahat planını ve bu seyahatlerde bana eşlik edecek kitapları.

Yerleşik hayata geri döndüğümün bu beşinci gününde sizlerle bu son dönemde okuduğum kitaplardan topluca bahsedeyim istedim. 7 kitaptan kısaca bahsedeceğim birazdan ama öncelikle bunların 4'ünün Türk yazarlardan olmasının altını çizmem gerekiyor. 2012 yılının başında Türk yazarlardan daha çok okuma kararı almıştım ve bunu büyük ölçüde başarmış olmaktan çok mutluyum.

1. Kabuk Adam / Aslı Erdoğan: Kitap Delisi Gizem ve Diloş'un Kayfesi blogları aracılığıyla (utanarak itiraf edeceğim) varlığından haberdar olduğum bir yazar ve kitap. Kuşkusuz 2012 yılında Türk yazarlardan okuduğum en güzel kitap. Kitap kısa ve öz, anlatımı sade ve vurucu, karakterler yalın ve derin. Okumadıysanız, okuyun, okutturun.
* Bu kitabı bitireceğim derken 10 ay önceden planladığımız Paris tatil heyecanım uçtu gitti. Ben de artık o adada, onlarla birlikteydim.

2. Dünyaların Savaşı / H.G. Wells: Bilim kurgu okumaktan normalin üzerinde keyif alan bir okuyucu olarak uzun zamandır okunacaklar listemde sırasının gelmesini bekleyen bir kitaptı bu kitap. Eşimle bir süre önce izlediğimiz Cold Case isimli NBC dizisinin bir bölümü bu kitapla ilintili başlayınca dedim ki kendime "Al oku artık kızım. Kitap ben buradayım diye bağırıyor. Bu nasıl bir kitap? Bilim kurgu türünü severek okuyorsanız beğeneceğiniz, arada bir okuyorsanız sıradan bulabileceğiniz bir kitap. Yine de "Ölmeden Önce Okunması Gereken 1001 Kitap" listesinde yer aldığını ve klasik kabul edildiğini hatırlatayım.
* 30 Ekim 1938'de Amerika'da bir radyo kanalı Cadılar Bayramı etkinlikleri kapsamında Orson Welles'den bu kitaptan bir bölüm okumasını rica etti ve Orson Welles teklifi kabul etti. Radyo yayınını takip eden bir hafta boyunca ABD'nin bazı eyaletlerinde ciddi panik yaşandı. Marslıların dünyayı gerçekten istila ettiğini sanan yüzlerce kişi evlerini terk edip kaçmaya başladı :)


3. Firmin / Sam Savage: Bir akıllı fare Firmin. Hem de kitap okumaya hepimizden daha aç. Aç derken birincil sözlük anlamıyla aç. Kitap bloglarında son dönemde çok sık beliren bir kitaptı. Ben de bir kitap etkinliğinde eşim için bu kitabı alırken, kapağına bayılıp kendime de alıvermiştim. (Halen de bu yıl okuduğum kitaplar arasında en güzel kapaklı kitaptır kendisi). Firmin Boston'da yaşadığından ben de yabacıların "reading in context" dediklerinden yaptım ve kitabı Londra-Boston uçağında okumaya başladım ve okumayı Boston'da bitirdim. Pek çok blog yazarının tersine benim için ortalama ama okuması keyifli, güzel bir seyahat kitabı oldu Firmin.
* Boston'da 24 saatten az kaldım ama dışarıda geçirdiğim tüm zamanlarda gözüm hep fare aradı yerlerde. Görebildim mi? Hayır. Fareler yerine sincaplar sarmış Boston'u.

4. New York Seyir Defteri / Buket Uzuner: İş nedeniyle New York'a gideceğimi öğrendiğimde hemen koşup satın almıştım bu kitabı. Niyetim New York'a gitmeden okumaktı ama iş seyahatim tahmin ettiğimden bin kat yoğun çıkınca boş vakitlerimi yemek yemek, banyo yapmak ve uyumak gibi daha temel ihtiyaçlara ayırmam gerekti. Kitabı da New York - Londra - İstanbul - Ankara rotasını takip ederek yapmak zorunda kaldığım saat farkları hariç neredeyse bir tam gün süren yolculuğum sırasında okuyup bitirdim. New York'u gördükten sonra okumak daha keyifli oldu.
* Bu kitabı okuduktan sonra "Keşke Buket Uzuner ile birlikte bir gün New York'ta Barnes & Noble gezebilsem, hazır gezerken kafesinde oturup birer kahve içsek" diye düşündüm.

5. Bir Maniniz Yoksa Annemler Size Gelecek / Ayfer Tunç: Diloş'un Kayfesi'nin geçen ay birincisini düzenlediği Yazar Ayları etkinliği için e-kitap versiyonunu okudum. Kitap ile ilgili yorumlarıma buradan ulaşabilirsiniz.
* Yazar Ayları'nda bu ay İhsan Oktay Anar kitaplarını okuduğumuzu bir kez de buradan duyurayım sizlere.

6. Köpek Kalbi / Mihail Afanasyeviç Bulgakov: Son dönemde çevremde pek çok kişiyi Bulgakov'un Usta ile Margarita adlı kitabını okurken görüyordum. Bu kitap da bu vesileyle yazarı, kapağı ve adı sayesinde radarıma takılmıştı. Kitap Dedalus Kitap'tan çıkma. Çevirisi kötü değildi ama kısa bir roman olmasına rağmen çok fazla yazım hatası vardı. Konuyu ve kurguyu sevmeme rağmen bu yazım hataları beni çok rahatsız etti. Bulgakov'un komünist devrime ve dünyaya bakış açısını deli bir doktorun bir köpek üzerinde yaptığı deneyler sonrasında elde ettiği canlı üzerinden aktardığı romanın konusu ilginç. Hepi topu 108 sayfa zaten. Bir oturuşta bitirebileceğiniz türden (Tabii benim gibi yazım hatalarına takılıp sinirleriniz bozulmayacaksa!)
* Kitap kısa diye hızlı biter dedim. İkide bir yayınevine kızıp kitabı okumaya ara verdim. Sonra kısacık romanı bitiremediğim için kendime kızdım. Kısaca, pek asabiydim ben bu kitabı okurken.

7. Kozmik Tayyare / Bülent Özden: Türk bilim kurgu yazarlarından Bülent Özden'in bu yıl Mayıs ayında Cinius Yayınları'ndan çıkan kitabı. Kitap bittikten sonra öğrendim ki bu kitap yazarın Kuantum Serisinin ikinci kitabıymış. İlk kitap Sonsuz Gençlik Tröstü adındaymış. Kitap ilkiyle ne kadar bağlantılı bilemiyorum ama bu haliyle de tek başına okunabilecek bir kitap. İlk 50 sayfada beğenmiştim aslında kitabı ama sonrasında geçişler çok hızlıydı. Daha uzun ve detaylı bir roman olsa daha güzel olurdu diye düşünüyorum ama yazar sanki bir an önce bitirip yayınlama hevesiyle hızlıca yazıp koymuş kenara gibi geldi bana. Uzun sürmedi okumam ama pek hoşlanmadım. Tavsiye etmiyorum.
* Bu kitabı Datça'da okumaya başlamıştım ve orada bitirmeyi planlıyordum ama sündü de sündü.

Bu kadar uzun yorumu kaçınız baştan sona okur bilemiyorum ama yaklaşık bir ay önce fark ettim ki blogum 11.111 kere görüntülenmeye doğru gidiyor. Bugün Jeffrey Eugenides'in 600+ sayfalık Middlesex isimli Pulitzer ödüllü kitabını okumaya başladım. Büyük ihtimalle ben bu kitabı bitiremeden 11.111 kere de görüntülemiş olacak blogum. Ben de bunun şerefine okuyup bitirince bu kitabı ve yanında bir sürprizi takipçilerimden birine hediye edeceğim :)

Oct 25, 2012

Bir Maniniz Yoksa Annemler Size Gelecek

Kitabın Adı: Bir Maniniz Yoksa Annemler Size Gelecek
Yazar: Ayfer Tunç
Sayfa Sayısı: 456
Değerlendirmem: 4/5
Ben bu kitabı okurken...: ... (gerçek anlamda) dünyayı dört döndüm, ayrıca, yorgunluktan da öldüm bittim.

NEDEN BU KİTAP?
Kitap blogları arasındaki en seviyeli ve düzgün bloglardan biri olarak gördüğüm Diloş'un Kayfesi'nin başlattığı Yazar Ayları Etkinliği'ne katılmak istedim. Ayfer Tunç da okumak istediğim ama vakit ayıramadığım, fırsat veremediğim bir yazardı.

KONUSU:
Ayfer Tunç bu romanında giyim kuşamdan çocuk oyunlara, okul sıralarından hatıra defterlerine, Eurovision heyecanlarından renkli televizyonlara geçişe kadar 1970'lere özgü pek çok konuyu kendi anılarını da kullanarak aktarıyor okuyucuya.

DEĞERLENDİRMEM:
Ben 1979 doğumluyum. Yani 80'lerin çocuğuyum ama bu romanı okuyunca gördüm ki 80'lerde de zaman yavaş akıyormuş aslında. Yani, 2000 kuşağıyla 2010 kuşağı arasındaki fark kadar büyük değil 70'ler ile 80'ler arasındaki fark. Bu nedenle bu kısımda kitabı değerlendirmek yerine kitapta bahsi geçen ve benim hayatımda da izi olan konulardan bahsedeceğim sizlere. (Benim çocukluğum İzmir-Kahramanlar'da geçti).

Blog yazarlarının büyük bir kısmının benden genç olduğunun farkındayım ama yazacaklarım sizin için de bir şeyleri hatırlatıyorsa iki satır yorum bırakın lütfen. Yoksa kendimi blog aleminin en yaşlısı hissedeceğim :)

Boş Arsalar: Planlı/plansız yapılaşmanın alıp da başını yürümediği 80'lerde her çeşit oyunu oynayabileceğiniz, rahat rahat bisikletinize binebileceğiniz boş arsalar vardı İzmir gibi büyük şehirlerin bile merkezlerinde. Şu an 8 katlı dev Kahramanlar Otoparkı'nın yükseldiği yer de bizim boş arsamızdı. Hatta arsanın bitiminde tren yolu olduğu için arsa çıkmaz sokak gibiydi. Ne oyunlar oynadık, ne bisiklete bindik o arsada.

Laklak: "O ne ki?" diyenler için kitaptan alıntı yapıyorum: "Laklak bir ana sapa bağlı iki kiraza benzeyen bir oyuncaktı. İki sapın birleştiği yerde parmağın içine girebileceği bir çember vardı. Kirazı andıran küreler sert plastikten yapılmaydı, birbirine vurunca gayet tok bir ses çıkarıyordu. Bu çember şeklindeki yuvaya işaret parmağı sokuluyor, parmağın küçük bir hareketiyle iki kürenin birbirine çarpması sağlanıyordu." Ben şahsen öyle bir sardırmıştım ki bu laklak işine. Kaç kez azar işittiğimi ben de hatırlamıyorum :)

Şeytan Uçurtması: 80'lerde hazır uçurtma satın almak diye bir şey yoktu. Uçurtmalar hep el emeği olurdu. Babam çok becerikli bir insan değildir. Ağabeyim falan da olmadığı için hiç bir zaman afilli uçurtmam olmadı benim. Hatta az önce bu bahsettiğim boş arsalarda uçurulan uçurtmalara da hep özenerek bakmışımdır. Bugün olmuş, gerçek bir uçurtma uçurmuşluğum yok yani. Benim bu özlemimin farkında olan ama elinden de pek bir şey gelmeyen rahmetli babaannem de bana şeytan uçurtması yapardı hep. Gerçi o şeytan uçurtması demezdi adına. "Üzülme Pınar, bak bu da uçurtma yavrum" derdi ama ben uçurtmamı alıp koşarak uçurtmaya çalışınca oğlanlar hep "Aaa, şeytan uçurtması uçuruyor" derlerdi, o çocuk olmanın verdiği acımasız dürüstlükle. "Nedir bu şeytan uçurtması?" derseniz, şeytan uçurtması çıta kullanmadan, gazete kağıtlarının şeritler halinde kesilmesiyle kuyruğu yapılan, makara ipliğiyle bağlanan ve dolayısıyla siz koştuğunuz sürece veya camdan/balkondan sallandırdığınız sürece uçuyormuş gibi yapan uçurtmadır. Anlayacağınız bu konuda bir ezikliğim var :)

Siyah Önlük: Benim dönemimin çoğu 5 yıl giydi siyah önlüğü. Ben (gittiğim ortaokul nedeniyle) tam 8 yıl. Resimden de göreceğiniz gibi nefret ederek de hatırlamıyorum o dönemi. Resimdeki kısa saçlı kız benim, uzun saçlı kız ise ilkokuldan en iyi arkadaşım Nurdan. Ayfer Tunç'un da belirttiği gibi siyah önlük o dönem için öyle bir seçimdi ki her çeşit farklılığı silip atıyor, her türlü ayıbı örtüyordu. En farklılaşan kısım ise taktığınız yaka oluyordu. Anneannemin ördüğü dantel yakam vardı benim, çok süslü, onu hatırlıyorum. Bir de kuşağımı düzgün fiyonk yapamazdım çözüldüğünden, hep düğüm olurdu.

Hatıra Defteri: 1987 yılında doğumgünümde annem hediye etmişti ilk hatıra defterimi. Aynı kitapta belirtildiği sırada yazmıştı yazanlar da: Annem, babam, ilkokul öğretmenim, babaannem, anneannem, dedem, amcam, yengem, kuzenlerim... Sıra ondan sonra arkadaşlarıma geçmişti. Hatta ben kendi başıma evde kalmaya başlayana kadar bana bakan rahmetli babaannemin komşuları bile yazmıştı hatıra defterime. (Bu postu evde yazıyor olsaydım, hatıra defterimi de taratıp koyardım ama evden uzaklardayım şu an). Ortaokul yıllarımda (1990-1991 gibi) ikinci bir hatıra defterim olmuştu ama ilki en özel olarak kalacaktır benim için.

Bakkallar: Üç bakkalımız vardı bizim: Mümin Bakkal, Salih Bakkal ve Şevket Bakkal. Üçü de aynı sokaktaydı. Mümin Bakkal babaannemin, Şevket Bakkal ise anneannemin evine yakındı. Salih Bakkal ortada kalırdı. Babaannemin günde bir paketi affetmeden tüttürdüğü Uzun Maltepe sigarasını kim bilir kaç kez aldım Salih Bakkal'dan? Çalışan anne babanın çocuğu olduğundan üç bakkal da beni bilirdi, severdi ama aynı Ayfer Tunç'un kitabında da belirttiği gibi elimde Mümin Bakkal'dan alınmış ekmek varsa Şevket Bakkal'ın olduğu kaldırımdan geçmeye utanırdım. Geçmek zorunda kalırsam bakmaya çekinirdim. Mümin Bakkal'da bulamadığım için Şevket Bakkal'dan almam gereken bir şey varsa, elimde de Mümin Bakkal'dan aldığım ekmek varsa, o ekmeği nasıl saklayacağımı şaşırırdım. Ne kadar saf ve temiz bir utangaçlıkmış o öyle. Güzel olan ise Şevket Bakkal'ın bugün halen aynı yerde durması ama dükkanı oğlu Nadi'nin işletmesi :)

Ee, ne diyorsunuz? Var mı sizinle de kesişen çocukluk anılarımız?

Oct 12, 2012

Anarşik Rehavet

Kitabın Adı: Anarşik Rehavet
Yazar: Mehmet Açar
Sayfa Sayısı: 200
Değerlendirmem: 3/5
Ben bu kitabı okurken...: ... yazarla ilgili azıcık hayal kırıklığına uğruyorum sandım ama sonra geçti :)

NEDEN BU KİTAP?
Blog yazarları aleminde katıldığım ilk etkinlikten dolaylı bir hatıra bu kitap bana. İlk katıldığım etkinlikte eskinin DarLa'sı, günümüzün Fıstıklı Tombisi ile eşleşmiştim ve bu yazarın bir kitabını istemiştim. O da bulamamıştı. Ben de dert etmemiştim bile çünkü Tombimle eşleşmiş olmak en büyük kazanım olmuştu benim için. Ama Tombi bu, hem de Fıstıklı, durur mu? Azmetti, aynı yazarın farklı bir kitabını bulup gönderdi bana. Canım benim, tekrar çok teşekkürler.

KONUSU:
Anarşik Rehavet, bilim kurgu, fantastik kurgu ve polisiye öğeleri içeren çeşitli öykülerden oluşan bir kitap.

DEĞERLENDİRMEM:
İlk bir kaç öykü beni içine çekmeyi başaramadı. Hal böyle olunca, "Mehmet Açar benim sevemeyeceğim bir yazar mı olacak acaba?" diye endişe ettim. Çünkü bu yazar hakkında okuduğum yazılar kendisinin tarzından hoşlanacağım bir bilim kurgu yazarı olacağı konusunda beni hem umutlandırmış, hem de heveslendirmişti. Yazar ve bu ilk kitabına ilişkin çekincem "Dalgın Yağmurlar Mevsimi" isimli öyküyle yok oldu gitti. Bu öykü, bu kitap içindeki en uzun öyküydü ve kitabı bitirdiğimde de benim en beğendiğim öykü oldu.

Mehmet Açar kitapları ile olan münasebetim Siyah Hatıralar Denizi ile devam edecek. Beni izlemeye devam edin.

Oct 9, 2012

Kukla

Kitabın Adı: Kukla
Yazar: Ahmet Ümit
Sayfa Sayısı: 504
Değerlendirmem: 4/5
Ben bu kitabı okurken...: ... 3 dakikalık vize mülakatı için 3 saat boyunca ABD Büyükelçiliği'nde oturdum durdum.

NEDEN BU KİTAP?
Bu kitap Her Şeyden Bir Tutam'ın kitaplaşma etkinliğinde eşleştiğim sevgili Metal Bebek'in hediyesiydi bana. Etkinliğe katılırken eşleşeceğim kişinin bana hiç okumadığım bir yazardan kitap seçmesini istemiştim. Metal Bebek de bu kitabı buldu da aldı bana Edirne'de. İyi ki de aldı. Ben de günü geldi, seve seve okudum.

KONUSU:
Alkole olan düşkünlüğü nedeniyle evliliği yerle bir olmuş, kariyeri dibe vurmuş ve hatta işsiz kalmış bir gazetecidir Adnan. Hayatının en depresif günlerinden birinin hayatının dönüm noktasına dönüşeceğini bilmediği bir günde kovulmuştur işinden. O gün sonrasında yaşanacaklar ise gençliğinde bir ülkücüyken sonradan derin güçlerin tetikçisi haline gelen üvey kardeş Doğan ile emniyet mensubu Müfit arasında kalan Doğan'ın tercihleriyle şekillenecektir.

DEĞERLENDİRMEM:
Ahmet Ümit'in yıllar önce gündeme küt diye düşen, günlerce aylarca haber olan ama halen tam olarak sonuçlandıramamış Susurluk Kazası'na göndermeler yapan, hiç sıkılmadan yorulmadan okuduğum bir kitap oldu Kukla. Kitap yorumumu yazmadan önce internette yaptığım araştırmada Ahmet Ümit kitapları için pek çok yorum yapıldığını ama Kukla ile ilgili hemen hemen hiç kitap yorumu olmadığını gördüm. Belki Ahmet Ümit'in çok fazla kitabı olmasından sıra daha bu kitabı okumaya gelmemiştir pek çok okuyucu için. Benim açımdan ilk Ahmet Ümit kitabı gayet güzeldi. İstanbul Hatırası ile devam etmeyi planlıyorum.

Sep 8, 2012

Çöplüğün Generali

Orijinal Adı: Çöplüğün Generali
Türkçe Adı: Çöplüğün Generali
Yazar: Oya Baydar
Sayfa Sayısı: 256
Değerlendirmem: 3/5
Ben bu kitabı okurken...: ...Konsantre olmayı hiç beceremedim :(

NEDEN BU KİTAP?
Bundan 10 sene önce Oya Baydar'dan Sıcak Külleri Kaldı adlı romanı okuyup çok beğenmiştim. Sonrasında ise Oya Baydar'dan hiç kitap okumadım. Türk yazarlara daha fazla vakit ayırma gayretlerimin pek bir arttığı bir dönem yazarın başka ne kitabı varmış diye bakınırken bilim kurgunun alt türlerinden birinde roman yazdığını görünce de pek sevinmiştim. Sonra kitabı almadım bir türlü. Neyse ki Damla bir kitaplaşma etkinliği düzenledi ve ben de sevgili İrem ile eşleştim. Etkinlik sayesinde edindiğim kitaplardan biridir yani bu kitap.

KONUSU:
Olaylar gelecekte bir zamanda Türkiyemsi bir ülkede geçiyor. Bu ülkede yaşayan insanlar Üç Maymun Virüsü adındaki H2M3 virüsünün etkisiyle ne var ne yok "unutma" hastalığına yakalanmış durumdalar. Diğer bir deyişle, virüs herkesin hafızasına temizinden bir format atmış. Bir dönemlik zaman dilimi, bir bölge herkese unutturulmuş. Şiddeti 7'nin üzerinde bir depremden kaynaklı olduğunu iddia edenler var ama somut sonuçlara ulaşabilen yok.

Unutulanları hatırlama kısmı, havaalanına giderken yolunu şaşıran bir psikologun merak edip o herkesin hafızasından silinen o bölgeye girmesiyle başlar. Biri jeolog, biri gazeteci olan arkadaşlarından yardım isteyen psikolog ne kadar uğraşsa da istediği bilgilere ulaşamamaktadır. Neden mi? Bir güç "hatırlanmaması gereken yaşanmışlıkları" tanımlamış ve gerekeni yapmıştır.

DEĞERLENDİRMEM:
Ne yaptıysam olmadı. Bu kitap bir türlü içine çekemedi benim gibi bir bilim kurgu severi. Konsantrasyonumu sağlamak için en ideal koşulları yarattım kendime olmadı. Ara verdim, baştan başladım, olmadı. Gördüm ki okuyanların çoğu beğenmiş. Ben de beğenmek istedim, ortada bir yerde kaldım. Aslında 5 üzerinden 2 verecektim de Türk bir yazardan çıkması ve kitabın ortalarındaki "dönüşüm" hatrına 3 yıldız verdim. (Zaten o dönüşüm olmasa bu kitap nasıl biterdi, ben de bilmiyorum).

Şimdi bu bir distopya romanı aslında ama yaratılan distopik dünyanın temeli yok. Kişiler var, münferit bir olay var ama tüm bunların geçtiği dünyanın kendisinin tarifi eksik romanda. Artık yazar bunu her okurun kendisinin hayal etmesini mi istemiş, roman mı kısa kalmış, canı mı istememiş, anlamadım. Kitabın ikinci yarısında George Orwell'in 1984'ümsü bir hava sezseniz de eksik ve gediklerden parçalar düzgünce birleşemiyor. Yazarın teknoloji konusunda bilgi eksikliğinden mi yoksa hayal gücünün o şekilde çalışmamasından mı emin değilim ama kitaptaki bu teknolojik yoksunluk bilim kurgunun inandırıcılığını da almış götürmüş.

Merkezde "kollektif bilinç kaybı" gibi sağlam bir tema olması ve çöplüğün bu distopik dünyanın en temiz yeri olmasının tezatlığı ilgimi çekti ama toplamda bu sefer olmadı Oya Baydar.

Arkadaşlar, yorumum kitaba ilgisi olanları, okumayı düşünenleri tereddüde düşürmesin lütfen. İnsan sürekli bu türde kitaplar okuyunca her kitaptaki hayal gücünün, kurgulanan dünyanın ayrı harikalar yaratmasını bekliyor.

@ Tombilerin En Fıstıklısı: Denemesine denedim canımcım ama beceremedim bu sefer...